series
Ausfahrt, 2026
fahrt Aus — 2026 Collage, acrylics on faded photo, artist frame 40 x 30 cm
Aus Aus Aus Aus Aus — 2026 Collage, acrylics on faded photo, artist frame 40 x 60 cm
Ausfahrt — 2026 Collage, acrylics on faded photo, artist frame 40 x 30 cm
Aus fusrt — 2026 Collage, acrylics on faded photo, artist frame 40 x 30 cm
fahr fahrt fahrt fart fahrt — 2026 Collage, acrylics on faded photo, artist frame 40 x 60 cm
Op Duitse snelwegen kondigen blauwe borden telkens opnieuw "Ausfahrt" aan. Het woord betekent uitrit. Mijn dochter, die het urenlang zag herhalen tijdens onze rit naar Oostenrijk, concludeerde dat het wel een heel grote stad moest zijn. Het is een running joke tussen ons tweeën.
In april 2026 maakten we die rit naar Oostenrijk voor de tweede keer. Op de terugweg fotografeerden we de borden die we passeerden: langs de autobahn, bij de afritten, half zichtbaar achter vrachtwagens. We documenteerden niet. We verzamelden. Hetzelfde bord, telkens opnieuw, in ander licht, in andere omgevingen.
Terug in het atelier schilderde ik die foto's, maar niet één voor één: allemaal tegelijk, kleur voor kleur over alle vellen heen, alsof de twintig schilderijen één enkel oppervlak vormden. Daarna sneed ik de schilderijen in stroken en assembleerde ze opnieuw over de werken heen, zodat elk werk fragmenten van de anderen draagt. Geheugen gefilterd door een beeld, door verf, door de snede. Niet als terugvinden, maar als reconstructie. Iets blijft bewaard. Iets verschuift.
De letters verschuiven ook. Ze zijn soms volledig, soms gedeeltelijk, soms herschikt. De titels volgen: fahrtAus, Aus Aus Aus Aus Aus, Ausfusrt, Ausfahrt, fahr fahrt fahrt fart fahrt. Het bord dat bedoeld was om je de richting te tonen is op elk niveau uit elkaar gehaald: beeld, verf, letter, en terug in elkaar gezet, maar dan anders.
"Ausfahrt" benoemt geen bestemming. Het is een toestemming om te vertrekken.
On German motorways, blue signs announce "Ausfahrt" at every junction. The word means exit. My daughter, seeing it repeated for hours on our drive to Austria, concluded it must be a very large city. It remains a running joke between the two of us.
In April 2026, the two of us made that drive to Austria for a second time. On our way home, we photographed the signs we passed: along the autobahn, at the approach to junctions, half-visible behind lorries. We were not documenting. We were collecting. The same sign, again and again, in different light, in different settings.
Back in the studio, I painted from those photographs, but not one by one: all together, laying colour across all the papers at once, as if the twenty paintings were a single surface. Then I cut the paintings into strips and reassembled them across works, so that each piece carries fragments of the others. Memory filtered through an image, through paint, through the cut. Not as retrieval, but as reconstruction. Something is kept. Something shifts.
The letters shift too. They are sometimes complete, sometimes partial, sometimes rearranged. The titles follow: fahrtAus, Aus Aus Aus Aus Aus, Ausfusrt, Ausfahrt, fahr fahrt fahrt fart fahrt. The sign that was designed to orient you has been taken apart at every level: image, paint, letter, and put back together differently.
"Ausfahrt" does not name a destination. It is permission to leave.