Passing Provence is een reis in hoofdstukken. Het begon met een vakantie naar Saint-Étienne-du-Grès eind juni 2026, op zoek naar de zuiderse sfeer en de rust. Een gescheurde achillespees werd de dag voor vertrek geopereerd, niemand wilde een zo lang verwachte vakantie annuleren. We vertrokken zoals gepland maar het werd een vertrek in chaos. Wat volgde was, strikt genomen, een vakantie: het paradijs en zijn tegengestelde deelden een week lang hetzelfde gehuurde terras, geen van beide gaf een duimbreed toe.

De werken vertrekken telkens van één foto, die overschilderd, in verticale repen gesneden en een beetje anders weer samengesteld wordt. Twee ligstoelen die bij het huis hoorden, één keer uitgeprobeerd en onbruikbaar bevonden, worden een symbool van vakantie en rust. Opgestapelde stoelen aan de rand van het terras die wachten om uitgezet te worden voor de volgende lading toeristen. Bomen hellend tegen een heuvel gezien tijdens een vroege ochtendwandeling. Een brasserie in Saint-Rémy-de-Provence, gefotografeerd tijdens een late lunch naast een carrousel die oude chansons afspeelde. Beelden van achter het stuur tonen een weg die dan toch minder moeilijk bleek.

De reis duurt langer dan de titel doet vermoeden. Ze begint al in Troyes en eindigt in Avallon, waar een verticaal beeld een kaaswinkel registreert die ze op de terugweg voorbijkwamen. Twee dingen werden niet geschilderd: het zwembad, vol, blauw en ongebruikt, en een rij palmbomen, die we vanuit de auto zagen op het dieptepunt van de reis. Deze serie is het resultaat van een vakantie naar het paradijs met de handrem op.

Passing Provence is a journey in chapters. It opened with a holiday to Saint-Étienne-du-Grès at the end of June 2026, where we went looking for the region’s southern atmosphere. A torn Achilles tendon was operated on the day before they left, and no one wanted to cancel a holiday longed for so long. We left as planned, but in chaos. What followed was, technically, a holiday: paradise and its opposite shared the same rented terrace for a week, and neither ceded ground.

The works start out as single photographs, painted over, cut into vertical strips and reassembled slightly out of true. Two sun loungers that came with the house, tried once and found unusable, became a symbol of vacation and rest. Chairs stacked at the terrace edge waiting to be set out for the next round of tourists. Trees tilting against a hillside spotted during a morning walk. A brasserie front in Saint-Rémy-de-Provence, photographed over a late lunch beside a carousel playing old chansons. Views from behind the wheel show a road kinder than the worry about it.

The journey runs longer than its name suggests. It opens in Troyes and closes in Avallon, where a narrow painting holds a cheese shop passed on the way home. Two things were not painted: the pool, full, blue and never used, and a single row of palm trees, spotted from the car at the trip’s lowest point. This series is the result of a vacation to paradise with the handbrake on.

Deze studio tentoonstelling kan enkel bezocht worden op afspraak.

Een atelierbezoek is een ontspannen, informeel moment: zonder verplichtingen en zonder verkooppraatjes. Kom langs voor een gesprek, een kop koffie en een kijkje in het werkproces.

Kunstwerken komen in het echt altijd beter tot hun recht: kleur, textuur en schaal laten zich op een scherm niet volledig overbrengen.

This studio exhibition can be visited by appointment only.

A studio visit is a relaxed, informal moment: no obligations, no sales pitch. Come for a chat, a cup of coffee, and a look at studio activity.

Artworks are always better in real life: colour, texture and scale don’t come across on a screen.